NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Mój budynek.
Sprzedaj go i kup buty.
June pewnie już tu nie pracuje?
Nieważne. Chciałbym zobaczyć się z Haroldem Meachumem.
Przykro mi, to niemożliwe.
Jestem Danny Rand. Syn Wendella Randa.
Długo mnie nie było.
Przyszedł pan do Harolda Meachuma?
Tak.
Sekundkę.
Jeździłem tu na deskorolce.
- Za chwilę ktoś do pana zejdzie. - Dzięki.
Witamy w Rand Enterprises.
Dotknij ekranu, by przejrzeć nasz katalog.
To coś nowego.
Idziemy. Zgubiłeś się.
- Jestem Danny Rand. - Już.
- Zawołajcie Harolda. - Wynocha.
Trzymaj go.
Chcę tylko z nim porozmawiać.
Przepraszam.
Proszę pana!
Kim jesteś? Gdzie jest Harold?
Słucham? Kim ty jesteś?
Ward?
Joy?
To ja, Danny.
Danny Rand.
- Jak się tu dostałeś? - Windą.
Przyszedłem do waszego ojca.
Chyba się pomyliłeś.
Na pewno nie.
Przykro mi, ale muszę zawiadomić ochronę.
- Pomogą ci. - Nie. To ja.
Wiem, że trudno w to uwierzyć, ale pozwól mi pogadać z twoim ojcem.
Potem sobie pójdę.
Harold Meachum nie żyje.
Co?
Nie wiedziałem. Kiedy zmarł?
Dlaczego nikt nie odbiera? Możesz zawołać tu ochronę?
Zmarł na raka 12 lat temu.
Przykro mi.
Żadne z nas już nie ma rodziców.
Dziękujemy za wizytę. Wyprowadzę cię.
W takim razie muszę pogadać z wami.
Musisz wyjść z mojego biura.
To naprawdę ja.
Może pójdziemy do Stage Deli?
Napijemy się herbaty i porozmawiamy.
Stage Deli od dawna nie istnieje.
Nieważne, dokąd pójdziemy.
Chcę porozmawiać.
Jesteś wariatem,
jeśli myślisz, że pójdę z tobą na herbatę.
- To dziwne, wiem, ale... - Poważnie?
Tak myślisz?
Może dlatego, że Danny Rand nie żyje.
Proszę stąd wyjść.
Ward, uspokój się.
Uspokoić się?
Naprawdę każesz mi się uspokoić?
- Wynocha albo sam cię wyrzucę. - Wyluzuj.
Nie mów mi, co mam robić.
Wszyscy się uspokójmy.
Kimkolwiek jesteś, lepiej wyjdź...
Nie chcę wychodzić!
Przepraszam. Nie chciałem...
- Ostatnia szansa. - Zaczekaj.
Czas najwyższy.
Zabierzcie stąd tego wariata.
To nie jest konieczne. Nie jestem niebezpieczny.
- Zaatakował ochroniarzy w lobby. - Poważnie?
Wziął ich z zaskoczenia.
- Dzwonię na policję. - Nie.
Jeśli go aresztują, wyjdzie za parę godzin.
Jeśli kiedykolwiek się tu pojawisz,
nasza ochrona uzna to za bezpośrednie zagrożenie
i podejmie wszelkie niezbędne środki, by się ciebie pozbyć.
Chyba wiesz, co to oznacza.
Nie rób tego, Ward.
Będzie ci głupio, jak wszystko się wyjaśni.
- Wszystko OK? - Tak.
Ale...
od śmierci Danny'ego i jego rodziców minęło 15 lat.
I nagle znikąd pojawia się on?
Co sugerujesz?
Wiesz, co jest najdziwniejsze?
Naprawdę przypominał Danny'ego. Nie uważasz?
Joy...
Wiem. To szaleństwo.
- To nie Danny. - Nie.
Zostań na miejscu, Heather!
Nic mi nie jest.
Wszystko gra.
Mam to gdzieś.
Przypominasz mi Billy'ego.
Był szefem ochrony za moich czasów.
Pewnie jest już na emeryturze.
DANNY - MAMA - TATA
Raz, dwa, trzy, cztery.
Park Place należy do mnie. Płać.
Twoja kolej, Ward.
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć.
Kentucky Avenue. Dwieście pięćdziesiąt dolców.
Nie sądzę.
- Jak to? - Nie zapłacę ci.
- Musisz. - Takie są zasady.
Według taty zasady są dla ciot.
Halo?
- Wróciliśmy. - Tu jesteśmy.
Mamusia i tatuś już idą cię obronić.
Poprzytulać, wycałować i powiedzieć,
jaki to z ciebie uroczy chłopczyk.
To obrzydliwe.
- Ward. - Cześć.
Co się stało?
Danny ma chyba jakiś problem.
Nie chciałem cię przestraszyć.
Nic się nie stało.
Niełatwo mnie przestraszyć.
Jestem Duży Al.
Danny.
Nie widziałem cię tu wcześniej.
Długo mnie nie było.
Podróżnik, co?
W pewnym sensie.
Fajny iPod.
Ja mam iPhone'a.
Fajnie.
W Internecie można znaleźć wszystko.
- Poważnie? - Mówię ci,
odnalazłem siostrę na Florydzie.
Zadzwoniłem.
Wciąż jest suką.
Wyszukać kogoś?
Kogo chcesz.
Zanim właściciel telefonu go zablokuje.
Wyszukaj Danny'ego Randa.
Jest.
Ten dzieciak. Pamiętam to.
Cała rodzina zginęła w katastrofie lotniczej.
Smutna historia. O niego ci chodziło?
Tak.
Kogoś jeszcze?
Harolda Meachuma.
Kolejny trup.
To ten?
HAROLD MEACHUM UMIERA W WIEKU 41 LAT
Dzięki.
Miał wystawny pogrzeb.
Przyszedł nawet burmistrz. Znałeś go?
Można tak powiedzieć.
Drobna rada:
buty dostaniesz w schronisku na Wschodniej 13. ulicy.
- Dzięki. - Tylko najpierw do nich nasikaj.
Żeby wypędzić złą energię poprzedniego właściciela.
Można się jej pozbyć moczem.
Albo krwią kozy, ale trudno tu o nie.
Co?
Nic.
Chyba ludzie myślą, że jesteśmy do siebie podobni.
Wyjątkowi.
Właśnie.
Joy! Zaczekaj.
Co tu robisz?
Czekałem, żeby z tobą porozmawiać.
To naprawdę ja.
Zaczekaj. Nie skrzywdzę cię.
Wiem, bo piszę do swojego kierowcy.
Za chwilę tu przyjedzie.
Jeśli nie odejdziesz,
poproszę, żeby cię zatrzymał, bo jest też moim ochroniarzem.
Uzbrojonym.
Upewnię się, że zostałeś aresztowany.
I że staniesz przed sądem, który za nękanie mnie skaże cię
na najdłuższy wyrok.
Przecież się przyjaźniliśmy. To ja.
Daniel Thomas Rand.
Urodzony pierwszego kwietnia na Manhattanie.
Byliśmy w jednej drużynie piłki nożnej. Bombers.
Stałem na bramce.
Te informacje są w internecie.
Mieszkasz w moim domu.
Teraz to mój dom.
Na to wygląda.
Masz strasznego psa.
Włamałeś się?
Pies był zamknięty w gabinecie, gdy wróciłam.
Ty go zamknąłeś?
Przesadziłeś, przyjacielu.
Dzięki, ale nie jestem żebrakiem.
To nic.
SAMOOBRONA I SZTUKI WALKI
To ty?
Tak.
Fajnie. Jestem Danny.
Colleen Wing.
Mów po angielsku albo japońsku. Nie używałam mandaryńskiego od lat.
Przepraszam.
Zastanawiałem się, czy może mogłabyś mnie zatrudnić.
Mam już kogoś do sprzątania.
- Nie, chciałem... - Na razie.
Facet nie chce się odczepić.
- Jaki facet? - Samozwańczy Danny Rand.
Rano czekał na mnie pod domem.
- Nic ci nie jest? - Nie tknął mnie.
Chciał tylko pogadać. Tak jak wcześniej.
Ale słuchaj tego:
myślę, że włamał się do mojego domu.
To zmienia postać rzeczy.
- Gość jest niebezpieczny. - Wiem. Zaczynam się bać.
Powiem Shannonowi, żeby wysłał pod twój dom ochroniarzy.
I jeszcze coś.
To było dziwne.
Co?
Wyszedł na ulicę,
prosto przed jadące auto,
po czym oparł się na ręce
i je przeskoczył. Tak po prostu.
Świetnie!
Szalony bezdomny akrobata.
Dzwoń do cyrku psychopatów.
To było przedziwne.
Tak czy siak...
musimy się go pozbyć.
Wiem, że to szaleństwo,
ale może powinniśmy z nim porozmawiać?
Po co mielibyśmy to robić?
Zastanawiam się, czy istnieje szansa,
- że to naprawdę Danny. - Nie.
Już o tym rozmawialiśmy.
To na pewno nie on.
Albo jest jakimś świrem, albo ktoś chce nas wrobić.
A jeśli tak, to cwany z niego typek.
Gra na naszych emocjach.
Po co?
Bo gdy zmarł Danny, straciliśmy przyjaciela.
Czy nie byłoby wspaniale, gdyby wciąż żył i po tylu latach
po prostu pojawił się w naszym biurze?
Nie wiem.
Naprawdę uważasz, że to zbieg okoliczności?
Że pojawia się właśnie teraz, gdy wkraczamy na chiński rynek?
Zjawia się ktoś, kto potencjalnie może posiadać 51% udziałów.
Nawet jeśli to uzurpator, pojawia się problem walki o władzę.
- A kto na tym korzysta? - Konkurencja.
To może być każdy.
Myślisz, że to korporacyjny sabotaż?
To ma sens, nie sądzisz?
- Co ty wyprawiasz? - Chciałem porozmawiać.
- Inaczej się nie dało. - Nie ma mowy.
Stój!
Wybacz. Ostatnio prowadziłem u taty na kolanach
- po posiadłości w Hamptons. - Zatrzymaj auto.
- Powiedziałem zatrzymaj. - Chcę tylko porozmawiać.
Zatrzymaj się.
Odłóż broń.
- Już. - Porozmawiajmy.
Możesz porozmawiać z policją.
Odkąd wróciłem, spotyka mnie tylko złość i wrogość.
Zaczyna mnie to wkurzać.
Poproszę po raz ostatni.
Odłóż broń.
Jak ci się podoba?
Niezbyt fajnie.
Nie dostaniesz od nas ani grosza.
Czy ja mówiłem coś o pieniądzach?
Czego więc chcesz?
Odpowiedzi.
Chcę wiedzieć, co się stało.
Ze mną, z moimi rodzicami
i firmą, która nosi moje nazwisko!
Tego chcesz? Odpowiedzi?
Tak.
Powiem wszystko, co wiem.
Słucham.
Wendell Rand, jego żona Heather i ich syn Danny
zginęli w katastrofie lotniczej w Himalajach.
Samolotu nigdy nie odnaleziono.
Podobnie jak ich ciał.
- Mów dalej. - To wszystko.
Na pewno wiesz coś więcej.
Miałem wtedy 15 lat. Skąd miałbym wiedzieć coś więcej?
Czemu sądzisz, że jest coś więcej?
I co cię to obchodzi?
- Bo nie jesteś Dannym Randem. - Jestem.
Pokaż mi badanie DNA, które to potwierdzi.
Nie mam żyjących krewnych.
To odcisk palca.
Miałem dziesięć lat, gdy się rozbiliśmy.
- Nie pobierano mi odcisków palców. - Więc nie masz żadnych dowodów.
Wiesz co?
Byłeś gnojem i gnojem pozostałeś.
- Nic o mnie nie wiesz. - Nie.
Zamykałeś mnie w lodówce na stołówce.
Na firmowym pikniku włożyłeś mi do kanapki zdechłą żabę.
Kopałeś mnie w jaja, gdy tylko miałeś okazję.
Brzmi znajomo?
To nieprawda.
Prawda.
Mogę sobie tylko wyobrażać, co dzieje się w twojej głowie.
Chcesz wiedzieć?
To.
Kiedy w wieku dziesięciu lat, widzisz śmierć swojej matki i wiesz,
że następni będziecie ty i twój ojciec, czujesz się właśnie tak!
- Oszalałeś. - Być może.
Przestań.
Zatrzymaj się.
Zatrzymaj auto!
- Trzymaj się, Danny! - O Boże!
Zatrzymaj auto!
Przepraszam.
Nie chciałem...
To nie koniec.
Wiem.
Pewnie zgłodniałeś.
Dzięki.
Kurczak z parmezanem.
Z włoskich delikatesów na Bleecker.
Wyrzucają je nad ranem.
Można się najeść, jeśli wiesz, gdzie szukać.
Wtedy wszystko się popsuło.
Co się popsuło?
Ludzkość.
Mówię prawdę.
Przez parę milionów lat
byliśmy myśliwymi i zbieraczami.
Dobrze nam się żyło.
Ludzie byli silni, wysocy i dożywali siedemdziesiątki.
A potem, 10 000 lat temu, wszyscy zidiocieli i zaczęli
uprawiać rolę i budować miasta. I wszystko poszło w diabły.
- Racja. - Ale nie ja.
Nie ma szans, stary. Ja pozostaję wierny swemu celowi.
Jestem myśliwym-zbieraczem.
To masz szczęście.
Budda mawiał: „Celem życia jest odnaleźć swój cel”.
Sensowne.
A jaki ty masz cel?
Chronić Kunlun przed wszelkim złem.
Czcić ofiarę nieśmiertelnego Shou-Lao.
To spoko.
Pamiętaj, żeby się przy tym dobrze bawić.
Zapamiętam.
Dzięki za żarcie.
Świetnie.
Dziękuję. To były udane zajęcia.
Weźcie ulotki.
Rozdajcie je i zaproście znajomych na zajęcia.
Potrzeba nam więcej uczniów.
W czwartki będą się tu odbywać spotkania AA.
Płacą więcej od was.
Inaczej będę musiała zamknąć dojo.
Na zajęcia?
Co dostanę za dwa dolary?
- Kawę w pobliskiej kawiarni? - Nigdy nie piłem kawy.
Może jakieś klapki ze straganu.
Na pobliskim targu.
Nie potrzebuję.
Powinieneś już iść.
Chcę zmierzyć się z twoim mistrzem.
Co chcesz?
Taka zasada.
Jestem w twoim dojo, muszę zmierzyć się z mistrzem.
Ja jestem mistrzem i nie przyjmuję wyzwania.
Właśnie zamykam, więc...
Uczysz kung-fu?
- Nie. - A powinnaś.
Miałabyś więcej uczniów.
Nie szukam kłopotów.
Mógłbym prowadzić takie zajęcia.
O to mi chodziło, gdy pytałem o pracę.
Tanio. I nie będę sprawiał kłopotów.
Gdzie trenowałeś?
W Kunlun.
Czyli?
Stąd nie można się tam dostać.
Prawie ci się udało. Czas na ciebie.
- Gdybyś... - Idź. Dobrze ci radzę.
To miecz treningowy, nie ma ostrza.
Uwierz mi, nie chcesz wiedzieć, jak to jest dostać po twarzy
mieczem treningowym.
Wiem, jak to jest.
Lei Kung Gromowładny ci powie.
Ja mówię tobie, że masz wyjść. Po raz ostatni.
Proszę, idź już.
Przepraszam za kłopot.
Dzięki.
Jesteś ochroniarzem z Rand. Dlaczego...
Łapcie go.
Kto was przysłał?
Ward Meachum.
Tak, Shannon?
Dziękuję.
Mamy problem.
Musimy porozmawiać osobiście.
Może poczekać do rana.
Oczywiście.
Natychmiast.
UDZIELONO DOSTĘPU
Witaj, tato.
Chiński juan straci na wartości.
- I wpłynie na nasze interesy w Chinach. - Zajmę się tym.
Tak jak zajmujesz się Dannym Randem?
Skąd o tym wiesz?
Cholera.
To twoja sprawka?
Kolejny z twoich durnych testów?
Nie, to nie ja.
Wolałbym, byś zajął się tym na poważnie
i chronił moją firmę.
- Teraz to twoja firma? - Zawsze była moja.
Mógłbym cię po prostu zignorować. I nic byś na to nie poradził.
Czasem zachowujesz się, jakbyś miał osiem lat.
Oczywiście, tato. Jesteś mną rozczarowany.
Jak przez całe życie.
Spodziewam się po tobie więcej.
Czy on już w ogóle stąd nie wychodzi?
Ile wie?
- Jakie to ma znaczenie? - Wiesz jakie.
Ucz się ode mnie, Ward.
Zatrudniaj ludzi młodych, bez rodziny,
szukających czegoś, czemu mogą się poświęcić.
Płać dwa razy więcej, niż zasługują.
Tak się zdobywa lojalność.
Nauczył mnie tego Wendell.
Kyle.
Czy kiedykolwiek byś mnie zdradził?
Nie, proszę pana.
Dobry z ciebie człowiek.
Weź sobie dziś wolne.
Już prawie północ.
Za późno?
Widzisz? Ubóstwia mnie.
Jezu.
- Co z tobą? - W życiu się lepiej nie czułem.
Oczywiście.
Przejdźmy do sedna.
Danny Rand. Shannon miał się nim zająć,
- ale coś poszło nie tak. - Na to wygląda.
Co mówił? Jaka jest jego historia?
Gada jak potłuczony.
Nie znam jego historii.
- Nie rozmawiałeś z nim? - Nie.
Nie będę się bawił w jego gierki.
Jak mamy to załatwić,
jeśli nic o nim nie wiemy?
Posłuchaj.
Na wojnie i w biznesie trzeba znać swego wroga.
Wiem, ale w tym wypadku...
Pomyślałeś, że ktoś mógł go wynająć,
by podkopać nasz wizerunek w najgorszym dla nas momencie?
Tak. Oboje z Joy tak uważamy.
Gorzej, jeśli to prawdziwy Danny Rand powstał z martwych.
To niemożliwe.
Zdarzały się już dziwniejsze rzeczy.
Jeśli to Danny...
- Daj spokój. - Pomyśl!
Jeśli to Danny,
nie może się ujawnić.
Otóż to.
Trzeba też rozważyć inne kwestie.
Jeśli on żyje, to czy żyją też jego rodzice?
Czy ktoś jeszcze o nim wie?
Co on wie? I komu o tym powiedział?
Gdzie nauczył się sztuk walki?
Dlaczego tyle czekał, by wrócić?
I skoro już wrócił, to czego chce?
- Nie wiem. - Ani ja.
Dlatego nie nasyłaj na niego idiotów, którzy go stłuką.
Rozumiesz?
Musimy załatwić to w finezyjny sposób.
Tak jak załatwiasz wszystko inne?
Nie wymądrzaj się.
Zostaw to mnie.
Powiem ci, co masz zrobić.
Jak zawsze.
Śpisz?
„Dopóki trwa krąg istnienia,
niech trwa twe szczęście.
Obyś dostąpił nieskończonej radości bodhisattwów”.
Jak się tu dostałeś?
To zawsze był mój drugi dom.
Znam wszystkie drogi.
Ward wysłał ludzi, którzy mieli mnie zabić.
Co?
Nie.
Pogadamy wreszcie?
Dobrze.
Ale mam w torebce gaz łzawiący
i mogę przywołać ochronę jednym guzikiem.
Nie zrobię ci krzywdy.
Dlaczego uważasz, że Ward chciał cię zabić?
Co jest, swoją drogą, absurdalne.
Twój ochroniarz mnie gonił.
Z dwoma innymi.
- Mieli broń. - Shannon?
Jesteś pewien?
Stuprocentowo.
Ale, jak widać, udało ci się uciec.
Owszem.
Tym razem.
Nawet jeśli Shannon cię zaatakował,
jestem pewna,
że z własnej inicjatywy.
A co za różnica?
Dla mojego brata wszystko jest czarne albo białe.
Albo coś jest prawdą, albo nie.
Ja jestem bardziej otwarta.
To znaczy?
Wyglądasz jak Danny Rand.
Ale Danny Rand nie żyje.
Może prawda leży pośrodku.
„Jeśli chcesz dostrzec prawdę, nie obstawaj uparcie przy swoim”.
To powiedzenie Zen.
A zatem...
- mam ci mówić Danny? - Tak.
Poproszę.
Dobrze, Danny. Miałeś jakieś pytania.
Nie wiem, czy będę potrafiła odpowiedzieć, ale się postaram.
Sama też mam wiele pytań. Zaczniesz?
To jakieś szaleństwo.
Nie wiem, od czego zacząć.
Może od początku.
Byliśmy w samolocie.
Lecieliśmy nad Himalajami.
Wtedy coś się stało.
Samolot znacznie się obniżył.
Zaczął się rozpadać i...
I?
I wtedy...
Ty...
Co?
Dlaczego...
To wygląda na kolejny napad.
Niech śpi.
To tylko turbulencje. Wszystko będzie dobrze, Danny.
Wszystko będzie dobrze!
- Trzymaj się! - Tato!
O Boże!
Zostań na miejscu. Heather!
Jesteśmy przy tobie, Danny.
Mamo!
Heather!
Kocham cię, Danny.
Napisy: Agnieszka Putek